Anne Nedir?

Annelik tüm güzel şeylerin dahilindedir elbette. Çünkü güzellik anada, annelikte. Ve peki o zor durumlar, hayattaki çıkmazlarımız, herkesin gittiği yine annemizin kanatlarına sığındığımız anlar… Genetiğimize işlenmiş en minik hallerimizden bu yana hep anneyi istememiz. En çok da düştüğümüzde… Kimileri şanslı oluyor bu ilgiyi bulabiliyor ve bazısı da şansız olduğu için tüm hayatı boyunca belki de bu sevgi arayışında oluyor. Şükür ki ben de o şanslı bebelerdenim ?. Bi yere gitmeme izin vermediğinde aklıma Veysel Karani’yi getiren bir tipim. (tabii ki çok yaramazlıklarım olmuştur, neyse o farklı bi konu şimdi:)
*
Annelik bir nevi kriz yönetimidir. En kötü durumda olayı yöneten, çözüm arayan kişidir. Kraliçe arı gibi işte daha ötesi var mı! En çok çalışan, koloniyi yöneten ve en süper duruma getirmeye özen gösteren. Evde ilk kalkandır anne, evi ısıtan şeylerin en başında gelir. Aslında o eve gelme sebebinizdir anne. Bu resim de biraz öyle kokuyor. Sene 2004, çok fevkalade bir rüzgâr sebebiyle evimizin çatısı uçuyor. Okuldan çıkmış ortaokul öğrencisi ben evimizin yokuşundan tirilaylay çıkarken evde bi değişiklik olduğunu elbette sezdim ? neyse gelince annem o durumu öyle güzel koordine etmişti ki, belki de o zaman karar vermiş olabilirim halkla ilişkiler okuyacağıma (dermişim). Sukuneti sağlama, iş bölümü, yapılacaklar, zararlar, raporlar, yatıştırma vs vs hepsi annemde vardı. “Vaouvv” dediğinizi duyar gibiyim. ? Bu fotoğraf bu saydıklarımın hepsini anlatmaya yeter. Ortada felaket bir durum var, durumu tebessümünü eksik etmeden anlatan annem. Daha ne diyeyim şimdi ki şimdi üstüne.

Dünya, anneler oldukça kolay kolay çökmeyecek bu besbelli. Ülke bile onun karşılıksız sevgisiyle kurtuluyor nihayetinde. O canından öte varlıklarını yüreği hop hop ede ede yolluyor cepheye. Üzüntüsünü tüm yaşam taşısa da olsun diyer değer vatanıma ağlaya ağlaya. Annesiz bir evladın yoksun büyüdüğü gibi, bir annenin evlatsız kalması da en büyük acıdır. Nerden yine böyle hüzünlü yerlere girdik bilmiyorum… Velhasılı anneler dünyadaki görünen melekler, sen kayaya tırmanamazken sana ip atıp tüm gücüyle zirveye çekendir. Bir çocuğun gülüşü için yoktan var edendir.

Annelerimizin her zaman kıymetini bilelim, tabii en çok da yaşarken. Onlar dünyada gördüğümüz ilk güvendiğimiz gözler, sevginin ne olduğunu ve diğer sevgileri de bize öğreten sevgi öğreticilerimiz. Tüm annelerimizin günü kutlu olsun, Allah başımızdan eksik etmesin. Çeneme vurdum affola. Sevgiler, gülüşler en çokta annenizden… ????